مكانيسم اثر

فلووكسامين با مهار اختصاصي بازجذب سروتونين موجب افزايش انتقال سروتونرژيك مي‏شود، ولي تاثير بر فعاليت‏هاي دوپامينرژيك و نورآدرنرژيك ندارد.

هشدارها

براي بيماران مبتلا به نارسائي كبدي يا سابقه حمله عصبي، اين دارو را بايد با احتياط كامل مصرف كرد. 2- به دليل تمايل به خودكشي در اين بيماران و براي جلوگيري از مسموميت با دارو، بايد كمترين مقدار ممكن از دارو در اختيار بيمار قرار گيرد.

فارماكوكينتيك

اين دارو به خوبي جذب مي‏شود و فراهمي زيستي آن 50% (به دليل اثر اولين عبور) مي‏باشد. اين دارو داراي متابوليسم كبدي و دفع كليوي بوده و نيمه‏عمر آن معادل 20-15 ساعت است.

موارد منع مصرف

در صورت نارسائي شديد كبدي، بروز حملات عصبي، اختلالات نورولوژيك و جنون نبايد از اين دارو استفاده شود.

عوارض جانبي

اختلالات جنسي، كاهش تمايل جنسي، تغييرات رفتاري و رواني، جنون، تنگي نفس، احتباس ادرار، ضعف يا خستگي مفرط، يبوست، سرگيجه، سردرد، بي‏خوابي يا خواب‏آلودگي، تهوع و استفراغ از عوارض جانبي عمده اين دارو محسوب مي‏شوند.

تداخل هاي دارويي

اين دارو غلظت پلاسمايي داروهائي مثل فني‏توئين، كينيدين، داروهاي ضدجنون بوتيروفنوني (هالوپريدول)، استميزول، سيزاپرايد، ترفنادين، آلپرازولام، تريازولام، ديازپام، ميدازولام، پروپرانولول، متوپرولول، كافئين، تئوفيلين، كاربامازپين، كلوزاپين، متادون، وارفارين را افزايش مي‏دهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضدافسردگي سه حلقه‏اي، مهاركننده‏هاي منوآمين‏اكسيداز (پروكاربازين، فورازوليدون)، سلژيلين و داروهاي مقلد سروتونين موجب تشديد عوارض جانبي دارو مي‏شود. مصرف همزمان الكل مي‏تواند موجب تضعيف شديد CNS گردد. مصرف همزمان اين دارو با ديلتيازم موجب بروز برادي‏كاردي مي‏شود.

نكات قابل توصيه

1-در صورت مصرف همزمان فلووكسامين با آنتاگونيست‏هاي گيرنده ? (پروپرانولول و متوپرولول)، تئوفيلين، كاربامازپين، كلوزاپين، متادون و ديلتيازم، مقدار مصرف اين تركيبات را بايد كاهش داد.

2- تعيين مقدار مصرف اين دارو براي افراد سيگاري و بيماران با سابقه سوءاستفاده داروئي يا با سابقه جنون، بايد با احتياط صورت گيرد.

3- در بيماران مبتلا به اختلال كبدي، مقدار مصرف دارو را بايد كاهش داد.

4- در صورت تجويز طولاني مدت اين دارو براي كودكان، بايد پارامتراهاي رشد را كنترل كرد.

5- حداقل چهارده روز فاصله زماني بين مصرف مهاركننده‏هاي منوآمين‏اكسيداز و فلوكسامين بايد در نظر گرفته شود.

6- مصرف اين دارو بايد به تدريج قطع شود. در هر 7-5 روز يك بار، مقدار مصرف را بايد به ميزان 50 ميلي گرم كاهش داد.

مقدار مصرف

بزرگسالان: در درمان اختلال وسواسي و افسردگي ابتدا 50 ميلي‏گرم يك بار در روز در زمان خواب مصرف شود. در صورت نياز با فاصله 7-4 روز مي‏توان هر بار 50 ميلي‏گرم ديگر به مقدار مصرف قبلي افزود. در مقادير بيش از 100 ميلي‏گرم، مصرف بايد در دو نوبت انجام شود. حداكثر مقدار قابل مصرف 300mg/day است. كودكان: در درمان اختلال وسواسي ابتدا 25 ميلي‏گرم يك بار در روز در هنگام خواب مصرف مي شود. در صورت نياز با فاصله 7-4 روز مي‏توان هر بار 25 ميلي‏گرم ديگر به مقدار مصرف قبلي افزود. در مقادير بيش از 50 ميلي‏گرم، مصرف بايد در دو نوبت انجام شود. حداكثر مقدار قابل مصرف 200mg/day است.