نالیدیکسیک اسید یک آنتیبیوتیک است که در درمان عفونت های حاد و مزمن مجاری ادراری و یا دستگاه گوارش، ناشی از ارگانیسم های گرم منفی حساس، به جز گونه سودوموناس و همچنین در عفونت های ناشی از شیگلا، مورد استفاده قرار میگیرد
– بهتر است دارو با یک لیوان پر از آب و با معده خالی مصرف شود.
– درصورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو به محض یادآوری، دارو را مصرف نمایید ، اما اگر به نوبت مصرف بعدی نزدیک
شدهاید از دو برابر کردن دوز دارو خودداری نمایید
هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است منجر به بروز برخی عوارض ناخواسته شود، اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی شود اما در صورت بروز هر مشکلی به پزشک خود مراجعه نمایید.
در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقدار توصیه شده، سریعاً با پزشک یا دکتر داروساز خود مشورت نمایید و در صورت لزوم به مرکز درمانی مراجعه کنید.
اگر داروهای زیر را مصرف میکنید قبل از مصرف این دارو حتماً با پزشک یا دکتر داروساز مشورت نمایید:
سوکرالفیت، کاتیون های چند ظرفیتی از جمله آلومینیوم، منیزیم، آهن و زینک، آنتی اسیدها، تتراسایکلین، اریترومایسین، سیزاپراید، ضد افسردگی های سه حلقه ای، آنتیسایکوتیک ها، کلرامفنیکل، نیتروفورانتوئین، پروبنسید، سیکلوسپورین، وارفارین، آمیتریپتیلین، تئوفیلین، داروهای ضد آریتمی از جمله کینیدین، پروکائینامید، سوتالول و آمیودارون، .
مصرف همزمان نالیدیکسیک اسید با داروهای آنتی نئوپلاستیک (Alkylating Antineoplastics) ممنوع میباشد.
نالیدیکسیکاسید از طریق مهار فعالیت DNA ژیراز (توپوایزومراز)، سبب اخلال در تکثیر DNA باکتری میشود. این آنتیبیوتیک بیشتر بر روی باکتری های گرم منفی از جمله: Ecoli، کلبسیلا و… فعال است و اثری بر باکتری های گرم مثبت، بیهوازی و سودوموناس ندارد. مقاومت به این آنتی بیوتیک به سرعت و به دنبال چند روز استفاده از دارو ممکن است اتفاق بیفتد. فعالیت ضدباکتریایی نالیدیکسیک اسید با تغییر PH ادرار دستخوش تغییر نمیشود. نالیدیکسیکاسید و آنتیبیوتیکهایی از جمله کلرامفنیکل، نیتروفورانتوئین و تتراسایکلین در صورت استفاده همزمان میتوانند اثرات یکدیگر را آنتاگونیزه کنند.
نالیدیکسیک اسید به سرعت و تقریبا به طور کامل به دنبال مصرف خوراکی از دستگاه گوارش جذب میشود و پس از گذشت ۱ الی ۲ ساعت به حداکثر غلظت پلاسمایی خود میرسد. این دارو پروتئین بایندیگ بالا و حدود ۹۳ درصد دارد. نالیدیکسیک اسید از طریق کبد متابولیزه شده و سرانجام از طریق ترشح در ادرار(۸۰٪) و مدفوع (۴٪) از بدن دفع میشود.