سالبوتامول یک آگونیست گیرنده بتا دو میباشد که در درمان و تسکین علائم برونکواسپاسم در بیماران مبتلا به آسم و بیماری انسدادی مزمن ریوی، برونشیت و… تحت نظر پزشک مورد استفاده قرار میگیرد.
هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است منجر به بروز برخی عوارض ناخواسته شود، اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی شود اما در صورت بروز هر مشکلی به پزشک خود مراجعه نمایید.
در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقدار توصیه شده، سریعاً با پزشک یا دکتر داروساز خود مشورت نمایید و در صورت لزوم به مرکز درمانی مراجعه کنید.
اگر داروهای زیر را مصرف میکنید قبل از مصرف این دارو حتماً با پزشک یا دکتر داروساز مشورت نمایید:
آتوسیبان، دوکسوفیلین، هالوپریدول، دیورتیک های لوپ از جمله فورزماید، ترکیباتی که سبب QT Prolongation میشوند، سمپاتومیمتیک ها، دیورتیک های تیازیدی از جمله هیدروکلرتیازید، آتوموکستین، ترکیبات حاوی کانابینوئید، لینزولید، مهار کننده های آنزیم مونو آمین اکسیداز، ضد افسردگی های سه حلقه ای(مانند آمی تریپ تیلین،کلومیپرامین و…)، بتاهیستین و ….
مصرف همزمان سالبوتامول با دارو های ذیل توصیه نمی شود:
لوکساپین، بتابلاکر های غیر اختصاصی چون پروپرانولول.
سالبوتامول با تاثیر بر گیرنده های بتا۲ سبب ریلکس شدن عضلات صاف برونش میشود و تاثیر ناچیزی نیز بر ضربان قلب دارد.
سالبوتامول به دنبال مصرف خوراکی، شروع اثر سریع و کمتر از ۳۰ دقیقه دارد. طول اثر دارو ۶ تا ۸ ساعت میباشد. پروتئین بایندینگ دارو حدود ۱۰ درصد بوده و در عرض کمتر از ۲ ساعت به حداکثر غلظت پلاسمایی خود میرسد. سالبوتامول متابولیسم کبدی داشته و بعد از نیمه عمر حذف حدود ۵ تا ۶ ساعت، از طریق ترشح در ادرار (%۶۰) و مدفوع (۴%) از بدن دفع میشود.