شربت تئوکال جی به عنوان یک ترکیب برونکودیلاتور و خلط آور، در درمان و بهبود علائم انسداد برگشت پذیر راه های هوایی، در بیماری هایی از جمله: آسم و بیماری های مزمن ریوی (برونشیت و آمفیزم)، مورد استفاده قرار میگیرد.
حداکثر میزان گایافنزین دریافتی بیش از 2400 میلی گرم در روز نباشد.
نوزادان زیر ۲۴ روز: 1 mg/kg، هر ۱۲ ساعت.
نوزادان بالای ۲۴ روز: 1.5 mg/kg، هر ۱۲ ساعت.
کودکان ۱ تا ۱۵ سال (زیر ۴۵ کیلوگرم وزن): 12-14 mg/kg در روز در دوزهای منقسم هر ۴ تا ۶ ساعت. (حداکثر ۳۰۰ میلیگرم در روز)
کودکان ۱ تا ۱۵ سال (بالای ۴۵ کیلوگرم وزن): ۳۰۰ میلیگرم در روز در دوزهای منقسم هر ۶ تا ۸ ساعت.
– درصورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو به محض یادآوری، دارو را مصرف نمایید ، اما اگر به نوبت مصرف بعدی نزدیک
شدهاید از دو برابر کردن دوز دارو خودداری نمایید.
هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است منجر به بروز برخی عوارض ناخواسته شود، اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی شود اما در صورت بروز هر مشکلی به پزشک خود مراجعه نمایید.
در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقدار توصیه شده، سریعاً با پزشک یا دکتر داروساز خود مشورت نمایید و در صورت لزوم به مرکز درمانی مراجعه کنید.
اگر داروهای زیر را مصرف میکنید قبل از مصرف این دارو حتماً با پزشک یا دکتر داروساز مشورت نمایید:
آمیفامپریدین، فورموترول، آیوهگزول، متوتریمپرازین، سمپاتومیمتیک ها، آلوپورینول، متی مازول، آتوموکستین، بوپروپیون، ترکیبات حاوی کانابینوئید، دیسولفیرام، فبوکسوستات، فلوکونازل، گوانتیدین، ایزونیازید، لینزولید، ماکرولید ها از جمله اریترومایسین، متوترکسات، پنتوکسیفیلین، کینین، کینولون ها از جمله سیپروفلوکساسین و لووفلوکساسین، وراپامیل، زفیرلوکاست، آدنوزین، بنزودیازپین ها، کاربامازپین، فنیتوئین، لیتیم، آدالیمومب، باربیتورات ها از جمله فنوباربیتال، بتابلاکرها از جمله پروپرانولول، ریتوناویر، آسیکلوویر، سایمتیدین، ضد بارداریهای خوراکی، دیلتیازم، فلووکسامین، اینترفرون آلفا، کتامین، مگزیلتین، پروپافنون، ریفامپین، ریفامایسین، تیابندازول، تیکلوپیدین و…
تئوفیلین دو مکانیسم عملکرد مجزا دارد:
گایافنزین جذب مناسبی داشته و از طریق ادرار دفع می شود.
تئوفیلین جذب خوراکی سریع و کاملی دارد. پروتئین بایندیگ دارو حدود ۴۰ درصد میباشدکه در مواردی از جمله: نوزادان، سالمندان، سه ماهه سوم بارداری، سیروز کبدی و اسیدمی، کاهش مییابد. دارو به دنبال مصرف خوراکی بعد از حدود ۱ الی ۲ ساعت به حداکثر غلظت پلاسمایی خود میرسد. تئوفیلین متابولیسم کبدی داشته و سرانجام از طریق ترشح در ادرار از بدن دفع میشود. نیمه عمر حذف دارو ارتباط گسترده ای با سن، عملکرد کبدی، عملکرد قلبی، سابقه بیماری های ریوی و استفاده از سیگار دارد.
کلیرانس دارو در شرایط ذیل افزایش مییابد:
پرکاری تیروئید، سیستیک فیبروزیس، سیگار کشیدن.
کلیرانس دارو در شرایط ذیل کاهش مییابد:
نوزادان نارس، نوزادان زیر ۳ ماه با کاهش عملکرد کلیوی، کودکان زیر ۱ سال، افراد بالای ۶۰ سال، ادم حاد ریوی، تب، نارسایی قلبی، نارسایی کبدی، سیروز، هپاتیت حاد، کمکاری تیروئید، بیماران در حال ترک سیگار، سپسیس، شوک، سه ماهه سوم بارداری.